Workshops

(ook voor scholieren en ook via videobellen)

 

Voorbeelden van workshoptitels:

"Praten én luisteren = genieten én genieten"
"Sta ik echt open voor iedereen?"
Wederzijds respect
Samen Leven
Utopia
Problems
Allemaal anders
"Ik kan uitstekend tegen kritiek"
De Ander
Macht of Liefde
Instituties: kan het ook persoonlijker?

 

Erkenning door wederkerigheid

Bovenstaande titels zullen ons hopelijk inspireren om zo ver mogelijk te komen in het realiseren van het overkoepelende doel van mijn workshops: 'simpelweg' beter met elkaar leren omgaan. De winst in welzijn en productiviteit die dat voor ieder individu en voor ons als totale groep oplevert, spreekt vanzelf, en toch is het blijkbaar moeilijk om dit te realiseren. Dat komt omdat je alleen volwaardig respect/erkenning/waardering van de ander kunt ervaren als jij op jouw beurt jezelf voor iedereen, zonder uitzondering dus, openstelt. Er wordt dan dus nogal wat van je gevraagd, want openstellen betekent iedereen steeds weer nieuwe kansen geven in plaats van (meteen) onwrikbare oordelen jegens een bepaalde ander te koesteren, hoe zeer het verleden tot dat laatste misschien ook aanleiding geeft.

 

Prisoner's dilemma en toch mogelijkheden?

Openstellen is kwetsbaar opstellen. En jezelf keer op keer weer kwetsbaar opstellen vergt veel moed. Hiervoor is vertrouwen nodig, vooral het vertrouwen dat de Ander dit ook doet. Dit prisoner's dilemma is heel lastig op te lossen; er is per definitie geen garantie dat het ooit lukt, maar juist daarom zit er eigenlijk niets anders op dan er maar gewoon mee te beginnen, steeds weer opnieuw: of je kiest voor de zekerheid, maar tevens ook de stilstand van het vooroordeel en het eeuwige eigen gelijk, of je kiest voor de onzekerheid, maar tevens de mogelijkheid tot vooruitgang. Hierbij maakt het niet uit of je het in de huidige situatie goed hebt of dat je het niet goed hebt: écht welzijn is immers pas mogelijk als respect/erkenning/waardering wederzijds is.

 

"Jij mag mij corrigeren"

Openstellen is, hoe moeilijk ook, toch nog slechts de helft van het verhaal. Onderlinge correctie vormt de andere helft. Als wij elkaar nooit zouden corrigeren, ontspoort steevast de dominantste in een groep, met gevolgen voor iedereen. Toch gaat het hier om hetzelfde principe, want de ander erkennen betekent ook de ander accepteren als persoon die jou mag corrigeren.

 

Apophatic listening

In mijn workshops gaan we vaste stramienen doorbreken. Dit doen we door te beginnen met elkaar, iedereen dus, alle ruimte te geven om te praten, zonder interrupties, zonder commentaar achteraf, zonder de specifieke belangen die in het dagelijks leven gelden, zonder enige druk, over welk onderwerp of thema dan ook, in bekende en onbekende samenstellingen en in verschillende groepsgroottes. Dit zogenaamde apophatic listening is een ontdekkingsreis waarbij we de ander proberen vooruit te helpen op basis van diens eigen verhaal in plaats van met onze eigen mening. Die mening komt vanzelf (of niet) wanneer het jouw beurt is om jouw verhaal te doen. (Lees hier nog enkele gedachten van mij over luisteren.)

 

"Met mijn baas in één praatgroep?"

Mensen zijn nu eenmaal verschillend qua intenties en qua mogelijkheden, dus volkomen gelijkwaardigheid zal zelfs met de beste bedoelingen nooit bereikt worden, maar indien de groep uit onbekenden van elkaar bestaat, kunnen we wat de onderlingen verhoudingen betreft in ieder geval vanaf nul met elkaar beginnen. Indien daarentegen de groep uit bekenden van elkaar bestaat, beginnen we met de onderlinge verhoudingen weliswaar niet vanaf nul, maar juist omdat het in de workshop niet om die specifieke belangen gaat die die verhoudingen hebben bepaald, doen die verhoudingen er ineens (tijdelijk) veel minder toe.

 

Eerst waardering, dan zelfinzicht

Als we eenmaal het gevoel hebben dat we een stap hebben gezet in de waardering van elkaars behoeften en kwetsbaarheden, en in het begrijpen van elkaars gedrag, dan kunnen we voorzichtig beginnen met elkaar te bevragen naar het eigen inzicht van elkaars gedrag. Weer een stap verder is het om alternatieven te bespreken. Als laatste stap zou eventueel een plan kunnen worden gemaakt om iets aan te pakken waar de hele groep wat aan heeft.

 

Luisteren is heerlijk!

Hoe verder wij in dit proces komen hoe beter, maar uiteindelijk gaat het om het naar huis gaan met de ervaring dat ons samen leven er ook anders, misschien wel beter uit zou kunnen zien, en met de ervaring dat het investeren in aandacht voor de ander ook jouzelf geluk kan geven. In de echte, rauwe wereld buiten de beschermde constellatie van de workshop, zijn we er dan nog lang niet, maar deze ervaringen zullen zonder enige twijfel een zaadje hebben geplant om te trachten met zijn allen een stap verder te komen in het leven.

 

Videobellen

In de huidige COVID-19 crisis is videobellen een prima alternatief. Hoewel de totale ervaring van het contact op deze wijze op het eerste gezicht minder compleet lijkt, geeft videobellen gezien de onderlinge positionering van camera en scherm, ook een extra dimensie aan het luisteren, namelijk de mogelijkheid om de ander in de ogen te kunnen/durven kijken zonder dat het ongemakkelijk voelt (want de eventueel tegelijkertijd ook op jou gerichte blik van de ander is in dit geval slechts vanuit de eigen ooghoeken te zien).

 

contact: Thijs Bollen via mail

 

 

Naar mijn weten gebruik ik geen cookies, maar dit is de wettelijke verplichte cookiemelding.